9. تأثير. بهترين دليل اصالت جهاني دوبوا عدم تأثير او در معاصران خويش است. اين امر ناشي از آن بود كه افكارش بسيار جلوتر از زمانه بود و خواب و خيال به نظر ميرسيد؛ همچنين تحتالشعاع هدفي سياسي قرار گرفته بود كه آنها را خراب و عقيم ميساخت؛ بالاخره، بهخاطر ماهيت خصوصيشان بود، زيرا آنها را به صورت اسنادي براي موكل تاجدارش تهيه كرده بود، نه براي عموم مردم، و نه حتي براي گروهي از فضلا. مهمترين تأليفش كه پيش از همه چاپ شد، تنها در سال 1611 انتشار يافت. بسياري از آثارش تا سال 1846 چاپ نشده باقي ماند.
دليسيو
برنار دليسيو1 فرانسيسي فرانسوي (لانگدوكي). دشمن سرسخت تفتيش عقايد (در سال 1320 در زندان مرد).
دليسيو در مونپليه به دنيا آمد، كه در آن زمان در دست فرمانروايان مايوركا (يعني آراگون) بود؛ در سال 1284 در كاركاسون به سلك فرانسيسيان درآمد؛ واعظ صومعههاي كاركاسون و ناربُن؛ از دوستان رامون لول و آرنولد ويلانووايي. او فصيح و سخنور بود و در صدد نجات دادن لانگدوك و بهويژه آلبيگاييان از دستاندازي تفتيش عقايد برآمد. در آغاز احتمالاً اين رقابتي وحشتناك و نفرتي روزافزون ميان فرانسيسيان با دومينيكيان بود كه دستگاه تفتيش عقايد را در اختيار گرفته بودند. برنار تنها يك فرانسيسي نبود، بلكه پيرو فرقهٴ روحانيان، يعني يكي از ((افراطيون)) فرقهٴ خويش، هم بود كه به فقر مسيحايي، به ضرورت مبرم اصلاح كليسا و به لزوم دگرگوني زاهدانهٴ قلبها اعتقاد داشت.
در سال 1300 مأموران تفتيش عقايد دومينيكي كاركاسون به محاكمهٴ پس از مرگ كاستل فابري پرداختند، او مرد ثروتمندي بود كه هنگام مرگ از دعاي خير فرانسيسيان برخوردار و در صومعهٴ بنديكتي دفن شده بود. هنگامي كه برنار درصدد دفاع از او برآمد، در معرض محكوميت و ضبط اموال قرار گرفته بود؛ با اين همه، كاستل فابري محكوم و اموالش ضبط شد. اين كار نفرت برنار را از تفتيش عقايد فزوني بخشيد. در سال 1304 بنديكتوس يازدهم فرمان دستگيري او را صادر كرد، ولي پيش از اجراي فرمانش درگذشت. در دورهٴ فترت پاپي (سالهاي1304ـ 1305)، برنار مردم و كشيشان آلبي و روستاهاي اطراف را برانگيخت تا از شوراي كاردينالها و شاه بخواهند عليه زيادهرويهاي تفتيش عقايد اقدام كنند. چون پاسخي دريافت نكرد، مرتكب اشتباه همدستي با يكي از پسران شاه مايوركا (هايمهٴ دوم) براي جلب كمك آراگون بر ضد اشغالگري فرانسويان در كشورش شد. اين خيانت بود. برنار سالها زندگي خود را مديون حمايت فيليپ زيبا و بخشندگي كلمنس پنجم بود، كه بيهوده كوشيد از كار مأموران